Dagboek van een toneelspeler

30-01-21

INUNDATIE dagboek

“Wat ben je aan het doen Schildgroep” vraagt Facebook.

Ik staar naar het beeldscherm en vraag me inderdaad af wat ik aan het doen ben. Natuurlijk is er het gewone dagelijkse leven zoals we dat sinds maart vorig jaar gewend zijn maar wat mis ik al die fijne, leuke, gezellige en soms strontvervelende dingen wat De Schildgroep altijd met zich meebrengt. Vorig jaar waren we nog optimistisch over de reprise van INUNDATIE maar de voorstellingen moesten we voortijdig afbreken ivm de coronamaatregelen. Als chef de mission was dat een harde dobber. Ik wilde zo graag dat INUNDATIE gespeeld werd. Blijmoedig hebben we de data verzet naar eind januari want dan zou corona toch wel voor het grootste deel onder controle zijn? Niets bleek minder waar, nog meer maatregelen, een lockdown en zelfs een avondklok. 

Toch zijn we niet wanhopig en hebben we als groep besloten dat INUNDATIE gespeeld gaat worden. Hartverwarmend vond ik dat. Als schrijver van het stuk ben ik niet objectief maar als zelfs regisseur, Erik Bulthuis, en alle spelers zo achter dit stuk staan gaan we hoe dan ook INUNDATIE spelen.Hoe lastig is het voor spelers en regisseur om de focus vast te houden? Hoe leuk is het nog om aan het einde van dit jaar nog een keer alles uit de kast te halen om op locatie te gaan spelen? Ik heb het volste vertrouwen in deze groep mensen en ben zo dankbaar voor hun vertrouwen in deze voorstelling.

Maar voor het zover is staat De Schildgroep niet stil en zijn we achter de schermen bezig met een nieuwe voorstelling (werktitel Schildjer Proat) die deze zomer gespeeld gaat worden. Of we in de gelegenheid komen om te spelen is de grote vraag maar we kijken positief naar de toekomst en willen blijven ontwikkelen. Wat ben ik aan het doen? Ik richt mijn focus op De Schildgroep want wat er ook in deze wereld gebeurt….De Schildgroep stopt niet met spelen/locatietheater/mensen blij maken.

Klaasje Pen

*****

13-02-21

Ik speel in het toneelstuk Inundatie de personage van brugwachter Steigenga.

Steigenga was de brugwachter van brug 8 aan de kanaalweg in Overschild, een man met autoriteit aangezien hij een belangrijke functie vervulde. Als brugwachter was hij immers verantwoordelijk voor het bedienen van de brug hetgeen optijd en zowel voor het wegverkeer als de scheepvaart veilig diende te gebeuren. Het instuderen van de tekst voor de rol doe ik veelal alleen in een kamer apart en soms voor de spiegel wat dan weer komische situaties oplevert!

Tijdens de repetities komt alles samen en kan ik mij samen met mijn medespelers helemaal uitleven in mijn rol. Net als mijn medespelers heb ik mij natuurlijk erg verheugd op de voorstellingen maar helaas hebben we door alle corona ellende slechts de première kunnen spelen.

Ik hoop dat het verschrikkelijke coronavirus snel onder controle is en dat een ieder weer snel het normale leven kan oppakken en wij dan natuurlijk weer dit prachtige toneelstuk voor publiek kunnen spelen.

Harm Nijboer

*****

22-03-21

Een jaar geleden, op een vrijdagmiddag gaf ik dramales op een ROC in de provincie Groningen. De nieuwe periode was net begonnen waardoor ik sommige studenten al een half jaar niet had gezien en daarom dolblij was om weer les aan hen te mogen geven. COVID-19 was al het gesprek van de dag en ik zie de studenten nog druk bezig met het uitbeelden van opdrachten: naast elkaar, fysiek contact en zonder mondkapje. Na de les gingen er allerlei speculaties door de wandelgangen waardoor ik besloot naar huis te gaan met een tas vol drama-gerelateerde voorwerpen. De kans was namelijk erg groot dat de week erop geen ‘fysieke’ (drama)lessen meer gegeven konden worden.  Gelukkig was theater niet volledig uit mijn leven verdwenen: ik kon in mijn vrije tijd op de donderdagavonden in het buurthuis De Pompel mij inleven in de rol van Gerritje uit het toneelstuk Inundatie.  

Mijn kennismaking met De Schildgroep ging als volgt: sinds november 2019 woon ik in Overschild en kwam Klaasje (schrijver van de voorstelling Inundatie) vanuit dorpsbelangen bij mijn partner en mij op bezoek om ons een warm welkom te heten in het dorp. Klaasje vertelde dat zij nog druk bezig was met het zoeken naar spelers voor de nieuwe voorstelling van 2020. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Als nieuwe inwoner van Overschild is het ontzettend mooi om te zien dat er in dit kleine dorp op actieve en enthousiaste wijze theater wordt gemaakt. Via De Schildgroep heb ik nieuwe dorpsgenoten leren kennen. Dorpsgenoten die ook graag even hun gedachten opzij willen zetten door in het hoofd van iemand anders te kruipen. Theater vermaakt, ontroerd en verbindt en dat is ook wat ik in levenden lijve heb ondervonden. Zeker in coronatijd was het fijn (toen het nog mocht) om in contact te zijn met andere toneelspelers die ook genieten van theater.  

Ter voorbereiding op mijn rol las ik elke dag de teksten door en heb ik opnieuw moeten leren breien. Regelmatig liep ik samen met Willem -die de rol van dominee vervult- naar de repetities zodat wij onderweg onze teksten alvast konden oefenen. De repetities waren altijd gezellig. Er was ruimte voor persoonlijke verhalen en een grap en een grol. Wij zijn een leuke club met elkaar en hebben een mooie première in De Pompel kunnen spelen. Helaas bleef het daarbij... 

Inmiddels zijn wij een jaar verder, is de voorstelling Inundatie uitgesteld en wordt er nagedacht over de vraag wanneer Inundatie de planken op kan.  Ondertussen zijn de eerste (drama)lessen op school weer ‘fysiek’ gegeven. Weliswaar met beperkingen; 1,5 meter afstand en op je eigen plek scènes uitbeelden. Een leuke uitdaging noem ik dat. 

Ik hoop dat u als publiek gauw weer een voorstelling van De Schildgroep kan zien. Want ook uit jullie reacties blijkt maar weer hoe betekenisvol theater is. Voor u, voor het dorp en voor de omgeving. Kortom voor iedereen! 

Tot ziens. 

Met vriendelijke groet, 

Elise Gruber 

*****

29-08-2021

Inundatie

Hoe fantastisch is het om een stuk te mogen regisseren met een theatergroep uit je eigen dorp over een verhaal dat zich heeft afgespeeld in je eigen woonomgeving? Alles Coronaproof, de Pompel 2 keer uitverkocht, een mooie start met enthousiaste spelers en leuke reacties van uit het publiek.                                                   De week daarop naar Appingedam, om daar de boel op te bouwen  voor nog zo’n geslaagde voorstelling in de Synagoge. De onzekerheid hing al in de lucht en op de dag van het optreden zelf wordt de boel toch afgeblazen. Er zit niks anders op dan maar weer afbreken en ter onverrichte zake huiswaarts te keren. Hoe houd je dan toch het geloof en vertrouwen vast  dat de overige 9 voorstellingen op  andere locaties ooit nog zullen doorgaan?                                                                                                              

Mede door de positieve houding van de mensen die al een kaartje hadden gekocht en de veerkracht van de spelersgroep en andere medewerkers bij deze productie heeft het er alle schijn van dat we in september de draad weer oppakken met repeteren en in oktober met spelen los kunnen gaan! Met z’n allen staan we te popelen om ons te storten op het verhaal van Inundatie. Dat is ook waar we het voor doen. Eindelijk weer theater maken.                                                                                                      

Eigenlijk had ik van het begin af aan al wel kunnen weten dat het goed zou komen.                   Schildjers  hebben voor hetere vuren gestaan en hebben wel vaker wat voor de kiezen gekregen. Ze  zijn dus wel wat gewend…

Graag tot ziens bij 1 van de nog resterende voorstellingen!

Erik Bulthuis, regisseur